زن مسلمان؛ روایت دوباره یک هویت

به گزارش پایگاه خبری آوانا خبر به نقل از خبرگزاری فارس استان کردستان؛

هویت زن در نگاه اسلامی، نه در حاشیه جامعه تعریف می‌شود و نه در تقابل با نقش‌های خانوادگی و اجتماعی؛ بلکه بر پایه کرامت انسانی، مسئولیت‌پذیری، معنویت و امکان نقش‌آفرینی مؤثر شکل می‌گیرد. از این منظر زن مسلمان می‌تواند همزمان در خانواده، جامعه، عرصه علم و فرهنگ و سایر میدان‌های اجتماعی حضوری فعال و اثرگذار داشته باشد.

به گزارش خبرگزاری فارس از بیجار؛ بحث درباره هویت زن در جامعه امروز، یکی از موضوعاتی است که نیازمند نگاهی دقیق و به دور از کلیشه‌هاست. زن مسلمان پیش از آنکه با نقش‌های اجتماعی یا خانوادگی تعریف شود، دارای هویتی انسانی و الهی است؛ هویتی که کرامت، اختیار، مسئولیت و رشد معنوی را در مرکز خود قرار می‌دهد.

در نگاه اسلامی، زن موجودی درجه‌دوم یا صرفاً وابسته به دیگری نیست. قرآن کریم در بیان معیار ارزش انسان، زن و مرد را در اصل کرامت و مسئولیت انسانی مورد خطاب قرار می‌دهد و ملاک برتری را تقوا معرفی می‌کند. بنابراین، هویت اسلامی زن را نمی‌توان صرفاً در یک نقش محدود خلاصه کرد.

خانواده در منظومه اسلامی جایگاهی اساسی دارد و نقش مادری و همسری از مهم‌ترین نقش‌های زن به شمار می‌رود؛ اما این مسئله به معنای حذف زن از عرصه عمومی نیست. تجربه تاریخی زنان مسلمان نیز نشان می‌دهد که زنان در حوزه‌های علمی، فرهنگی، اجتماعی و حتی در تحولات سیاسی و تمدنی حضور داشته‌اند.

از سوی دیگر، هویت اسلامی زن نباید با الگوهای مصرفی و تصویری از زن که ارزش او را صرفاً به ظاهر، جذابیت یا میزان حضور رسانه‌ای تقلیل می‌دهد، اشتباه گرفته شود. در چنین نگاهی، شخصیت و توانایی‌های انسانی زن ممکن است تحت‌الشعاع تصویری سطحی قرار گیرد که از او ساخته می‌شود.

در مقابل، هویت اسلامی بر این تأکید دارد که زن را باید به عنوان انسانی دارای استعداد، اراده، مسئولیت اجتماعی و ظرفیت رشد معنوی دید. چنین نگاهی می‌تواند زمینه‌ساز حضور مؤثر زنان در دانشگاه، محیط‌های علمی و فرهنگی، فعالیت‌های اجتماعی، کارآفرینی و دیگر عرصه‌های عمومی باشد.

البته تحقق این نگاه نیازمند توجه جدی به شرایط واقعی زندگی زنان است. سخن گفتن از هویت اسلامی زن، بدون توجه به مسائل اقتصادی، اشتغال، امنیت اجتماعی، فرصت‌های آموزشی، حمایت از خانواده و امکان جمع میان مسئولیت‌های خانوادگی و اجتماعی، نمی‌تواند پاسخ کاملی به نیازهای امروز زنان باشد.

هویت اسلامی زن در نهایت یک مفهوم ایستا و محدود نیست؛ بلکه می‌تواند در پیوند میان کرامت انسانی، خانواده، معنویت و مسئولیت اجتماعی معنا پیدا کند. زن مسلمان می‌تواند در عین پایبندی به ارزش‌های دینی، حضوری آگاهانه و فعال در جامعه داشته باشد و در ساخت آینده فرهنگی و اجتماعی کشور نقش‌آفرینی کند.

در چنین چارچوبی، مسئله اصلی نه انتخاب میان «زن خانواده» و «زن جامعه»، بلکه ایجاد شرایطی است که زن بتواند ظرفیت‌های انسانی خود را در هر دو عرصه به شکل متوازن و مسئولانه به فعلیت برساند. هویت اسلامی، اگر درست فهم و تبیین شود، می‌تواند به جای محدود کردن زن، چارچوبی برای حفظ کرامت و تقویت نقش واقعی و اثرگذار او در خانواده و جامعه فراهم کند.

امام جمعه بیجار در این راستا در گفتگو با خبرنگار فارس در بیجار در رابطه با تربیت نسل، بر جایگاه مادر در شکل‌گیری شخصیت و هویت دینی فرزندان تأکید کرده است.

حجت‌الاسلام علی خورشیدی مادر را نخستین و مهم‌ترین مربی کودک دانسته و بر ضرورت آگاهی، محبت و تربیت دینی فرزندان در محیط خانواده تأکید کرده ⁠است.

خورشیدی همچنین با تأکید بر اهمیت تربیت دینی از دوران کودکی خانواده را نقطه آغاز شکل‌گیری جامعه سالم می‌داند؛ نگاهی که جایگاه زن را تنها در یک نقش فردی خلاصه نمی‌کند بلکه برای مادر در ساخت شخصیت نسل آینده نقشی اساسی قائل است.

از این منظر، هویت زن مسلمان را می‌توان در چند ساحت به هم پیوسته دید؛ زنی که در خانواده نقش تربیتی و عاطفی دارد، در جامعه مسئولیت اجتماعی بر عهده می‌گیرد و در عرصه فرهنگی می‌تواند حامل و انتقال‌دهنده ارزش‌های دینی به نسل آینده باشد.

آنچه در این میان اهمیت دارد پرهیز از دو نگاه افراطی است نخست نگاهی که زن را صرفاً در نقش خانوادگی محدود می‌کند و دوم نگاهی که برای اجتماعی بودن زن، نقش خانواده و مادری را کم‌اهمیت جلوه می‌دهد.

هویت اسلامی می‌تواند این دو ساحت را در کنار یکدیگر ببیند. زن مسلمان می‌تواند هم ستون عاطفی و تربیتی خانواده باشد و هم در عرصه‌های فرهنگی، علمی و اجتماعی حضوری آگاهانه و مسئولانه داشته باشد.

در نهایت بازخوانی هویت زن مسلمان، بازگشت به مفهومی فراتر از کلیشه‌هاست مفهومی که در آن کرامت، ایمان، خانواده، آگاهی و مسئولیت اجتماعی در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند.

زن مسلمان، روایت دوباره یک هویت است؛ هویتی که نه با حذف زن از جامعه معنا پیدا می‌کند و نه با فراموش کردن خانواده بلکه در ایجاد توازن میان ایمان، زندگی خانوادگی و نقش‌آفرینی اجتماعی شکل می‌گیرد.