خروش استکبارستیزی در مهد فرهنگ و مجاهدت

به گزارش پایگاه خبری آوانا خبر به نقل از خبرگزاری ایکنا کردستان؛

به گزارش ایکنا از کردستان، تقویم امروز ورق خورد و به برگ زرینی رسید که یادآور سه حادثه سرنوشت‌ساز در تاریخ پرشکوه انقلاب اسلامی است؛ تبعید حضرت امام خمینی(ره) در سال ۱۳۴۳، کشتار دانش‌آموزان در سال ۱۳۵۷ و تسخیر لانه جاسوسی آمریکا در سال ۱۳۵۸؛ رویدادهایی که هر یک نقطه‌عطفی در شکل‌گیری روحیه مقاومت و استکبارستیزی ملت ایران به‌شمار می‌روند.

امسال نیز مردم غیور و همیشه در صحنه کردستان، همگام و هم‌نوا با سراسر ایران اسلامی، با درک شرایط حساس کنونی و حضور پرشورتر و آگاهانه‌تر در راهپیمایی ۱۳ آبان، نشان دادند که هیچ‌گاه هیاهو و یاوه‌گویی‌های نظام سلطه و دشمنان قسم‌خورده این آب‌وخاک، خللی در اراده آهنین آنان در دفاع از نظام و انقلاب ایجاد نخواهد کرد.

مراسم راهپیمایی در سنندج، مرکز استان کردستان، از ساعت ۹:۳۰ صبح امروز با تجمع پرشور اقشار مختلف مردم، خانواده‌ها، مسئولان و قشرهای گوناگون اجتماعی در میدان آزادی آغاز شد. شرکت‌کنندگان در حالی‌که مشت‌های خود را گره کرده بودند و پرچم‌های سرافراز جمهوری اسلامی ایران و پلاکاردهایی با مضامین ضداستکباری را با خود حمل می‌کردند، با نوای «الله‌اکبر، الله‌اکبر»، «ای رهبر آزاده، آماده‌ایم آماده» و سردادن شعارهای «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل»، مسیر میدان آزادی تا خیابان فردوسی و میدان انقلاب را پیمودند.

در میان این جمعیت عظیم، حضور پرشور و با اراده همکاران و کارکنان جهاددانشگاهی کردستان نیز به چشم می‌خورد؛ آنان که با حضور خود در کنار سایر اقشار جامعه، نشان دادند که نه تنها در عرصه‌های علمی و فرهنگی، بلکه در میدان‌های سیاسی و اجتماعی نیز همواره پیش‌قدم و در صف مقدم ایستادگی و دفاع از ارزش‌های انقلاب اسلامی هستند.

حضور خانواده‌ها در کنار فرزندانشان، جلوه‌ای ویژه و متمایز به این رویداد بخشیده بود؛ خانواده‌هایی که با حضور دوشادوش یکدیگر، پیوند نسل‌ها را در پاسداشت آرمان‌های انقلاب اسلامی به نمایش گذاشتند و نشان دادند که روحیه استکبارستیزی، میراثی است که از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود.

این راهپیمایی در کردستان، بار دیگر ثابت کرد که ۱۳ آبان تنها یک مناسبت تقویمی نیست، بلکه فرصتی برای بازخوانی روحیه مقاومت و اعلام ایستادگی در برابر زیاده‌خواهی قدرت‌های استکباری است؛ میدانی که در آن، مشت‌های گره‌کرده و فریادهای برخاسته از باور، به یک صدا تبدیل می‌شود: «ایران، همیشه پیروز».