به گزارش پایگاه خبری آوانا خبر به نقل از خبرگزاری فارس استان کردستان؛
در میان هیاهوی قدم‌هایی که جاده اربعین را به عشق حسین(ع) طی می‌کنند، نوجوانانی ایستاده‌اند که این‌بار نه برای دریافت یک برنامه فرهنگی، بلکه برای ساختن لحظه‌هایی ماندگار آمده‌اند؛ نوجوانانی که از پشت میزهای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برخاسته و در موکب‌های فرهنگی کردستان، لباس خادمی فرهنگ بر تن کرده‌اند و فرهنگ را زندگی می‌کنند.
به گزارش خبرگزاری فارس از مریوان، صدای رفت‌وآمد زائران در مسیر اربعین با شور و حال خاصی همراه است؛ اما در گوشه‌ای از این مسیر، جایی که پرچم‌های عاشورایی به اهتزاز درآمده و فضای موکب با رنگ و خلاقیت جان گرفته است، داستان دیگری در جریان است.
در میان هیاهوی قدم‌هایی که جاده اربعین را به عشق حسین(ع) طی می‌کنند، نوجوانانی ایستاده‌اند که این‌بار نه برای دریافت یک برنامه فرهنگی، بلکه برای ساختن لحظه‌هایی ماندگار آمده‌اند؛ نوجوانانی که از پشت میزهای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برخاسته و در موکب‌های فرهنگی کردستان، لباس خادمی فرهنگ بر تن کرده‌اند تا با یک لبخند، یک بازی، یک نقاشی و یک دست‌سازه عاشورایی نه یک تماشاچی صرف این رویداد بزرگ، بلکه خودشان بخشی از روایت آن باشند.
در موکب‌های فرهنگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان کردستان، نوجوانان عضو کانون در کنار مربیان خود ایستاده‌اند؛ نوجوانانی که این‌بار نقش مخاطب را کنار گذاشته و در قامت «خادم فرهنگی» وارد میدان شده‌اند.
هر گوشه از موکب، تصویری از تلاش و مشارکت آنان است؛ نوجوانی که وسایل یک فعالیت هنری را آماده می‌کند، دیگری که کودکان زائر را برای یک بازی گروهی دعوت می‌کند، یکی که کنار کودک خسته‌ای نشسته و دست او را برای ساخت یک یادگاری عاشورایی همراهی می‌کند و گروهی که با هماهنگی مربی، فضای موکب را برای اجرای برنامه‌ای تازه آماده می‌کنند.
اینجا موکب دیگر فقط محلی برای توقف و استراحت نیست؛ یک کارگاه زنده فرهنگی است؛ جایی که نوجوانان در آن می‌سازند، یاد می‌گیرند، تجربه می‌کنند و خدمت‌رسانی را معنا می‌بخشند.
نوجوان‌محوری در این موکب‌ها تنها یک عنوان نیست، بلکه تجربه‌ای واقعی است که نوجوانان آن را لمس می‌کنند.
اعضای کانون در کنار مربیان، از مرحله ایده‌پردازی تا اجرای برنامه‌ها حضور دارند؛ در آماده‌سازی فضای موکب، طراحی فعالیت‌های فرهنگی و هنری، ساخت دست‌سازه‌های عاشورایی، اجرای بازی‌ها و همراهی با کودکان و نوجوانان زائر نقش‌آفرینی می‌کنند.
این حضور به آنان فرصت می‌دهد تا توانایی‌های خود را در فضایی متفاوت محک بزنند؛ فضایی که در آن خلاقیت، مسئولیت‌پذیری و کار گروهی نه در قالب آموزش نظری، بلکه در یک تجربه واقعی شکل می‌گیرد.
نوجوانی که امروز یک فعالیت فرهنگی را برای کودک زائر اجرا می‌کند، شاید دیروز خود یکی از مخاطبان همین برنامه‌ها بوده است؛ اما حالا ایستاده تا تجربه، مهارت و علاقه خود را با دیگران به اشتراک بگذارد.
گاهی یک تکه کاغذ، چند رنگ و اندکی خلاقیت می‌تواند آغاز یک خاطره بزرگ باشد.
در بخش‌هایی از موکب، کودکان زائر کنار نوجوانان کانونی می‌نشینند و با کمک آنان نقاشی می‌کشند، کاردستی می‌سازند و دست‌سازه‌هایی با حال‌وهوای عاشورایی خلق می‌کنند؛ یادگاری‌هایی کوچک که ارزششان نه به اندازه و شکل، بلکه به احساسی است که در لحظه ساختن آن شکل گرفته است.
اما مهم‌تر از خودِ دست‌سازه، ارتباطی است که میان نوجوان کانونی و کودک زائر شکل می‌گیرد؛ گفت‌وگویی کوتاه، خنده‌ای ساده، همراهی چند دقیقه‌ای و حس دیده‌شدن.
در مسیر طولانی زیارت، گاهی یک بازی کوتاه می‌تواند خستگی را کم کند، گاهی یک لبخند می‌تواند حال کودکی را بهتر کند و گاهی نشستن کنار یک کودک، معنای واقعی خدمت را نشان دهد.
کودکان کانونی و زائر؛ هم‌قدم در یک تجربه مشترک
یکی از جلوه‌های زیبای حضور نوجوانان در موکب‌ها، ارتباط صمیمی آنان با کودکان و نوجوانان زائر است.
نوجوان کانونی می‌داند همسال او که ساعت‌ها در مسیر پیاده‌روی قدم زده، ممکن است بیش از هر چیز به یک همراه، یک گفت‌وگوی دوستانه یا لحظه‌ای سرگرمی نیاز داشته باشد.
به همین دلیل، نوجوانان در کنار مربیان کانون، در استقبال و راهنمایی زائران، اجرای بازی و سرگرمی، معرفی فعالیت‌های موکب، همراهی در برنامه‌های هنری و حتی پذیرایی از زائران مشارکت می‌کنند.
اینجا خدمت فقط در توزیع یک وعده پذیرایی خلاصه نمی‌شود؛ خدمت گاهی در یک لبخند است، گاهی در ساختن یک کاردستی کوچک، گاهی در شنیدن حرف‌های یک نوجوان هم‌مسیر و گاهی در ایجاد لحظه‌ای خوش در میان یک سفر معنوی.
حضور نوجوانان در موکب‌های اربعین، فرصتی برای آموختن مهارت‌هایی است که شاید هیچ کلاس و کتابی نتواند به این اندازه آن‌ها را ملموس کند.
آنان در این میدان واقعی، کار گروهی، برنامه‌ریزی، نظم، ارتباط مؤثر، مدیریت فعالیت، خلاقیت و مسئولیت‌پذیری را تجربه می‌کنند.
مربیان نیز در این مسیر نقش همراه و هدایتگر دارند؛ به نوجوان اعتماد می‌کنند، ایده‌هایش را می‌شنوند و فرصت می‌دهند تا توانایی‌هایش را در میدان عمل نشان دهد.
همین‌جا است که مفهوم نوجوان‌محوری معنا پیدا می‌کند؛ جایی که نوجوان دیگر تنها دریافت‌کننده یک برنامه فرهنگی نیست، بلکه خود به سازنده و کنشگر فرهنگی تبدیل می‌شود.
وقتی آخرین کودک از کنار میز فعالیت‌های فرهنگی موکب عبور می‌کند و دست‌سازه‌ای کوچک را با خود به یادگار می‌برد، شاید هیچ‌کس اندازه نوجوانی که آن را ساخته، نمی‌داند چه اتفاق بزرگی رقم خورده است.
او فقط یک نقاشی نکشیده، فقط یک بازی اجرا نکرده و فقط چند ساعت در موکب حضور نداشته است؛ او تجربه کرده که می‌تواند اثرگذار باشد، می‌تواند بخشی از یک حرکت بزرگ باشد و می‌تواند فرهنگ خدمت را زندگی کند.
در پایان این مسیر، آنچه برای نوجوانان کردستانی باقی می‌ماند، نه فقط خاطره حضور در یک موکب، بلکه تصویری ماندگار از روزی است که از مخاطب به خادم تبدیل شدند؛ روزی که فهمیدند گاهی بزرگ‌ترین خدمت‌ها، در کوچک‌ترین کارها پنهان شده‌اند؛ در یک لبخند، یک همراهی و یک قدم کوچک در مسیر عشق.
رفع اختلال مکرر سامانه بیمه نیروهای مسلح در بیمارستان ۱۲ فروردین کهنوج
رفع اختلال مکرر سامانه بیمه نیروهای مسلح در بیمارستان ۱۲ فروردین کهنوج