سلامت آب آشامیدنی خط قرمز نظام سلامت است

به گزارش پایگاه خبری آوانا خبر به نقل از پایگاه خبری تحلیلی کردتودی؛

مدیر شبکه بهداشت و درمان بیجار با تأکید بر ضرورت نظارت دقیق بر منابع تأمین و شبکه توزیع آب گفت: حفاظت از سلامت آب آشامیدنی تنها بر عهده یک دستگاه نیست و تحقق این هدف به هماهنگی مستمر مجموعه‌های بهداشتی و آبفا نیاز دارد.

سوسن عباس‌پناه در گفتگو با خبرنگارگروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی«کردتودی»، اظهار داشت: آب آشامیدنی سالم یکی از اساسی‌ترین نیازهای زندگی و از مهم‌ترین عوامل پیشگیری از بیماری‌هاست؛ موضوعی که هرگونه غفلت در تأمین، انتقال و نگهداری آن می‌تواند سلامت تعداد زیادی از شهروندان را تحت تأثیر قرار دهد.

وی افزود: در شهرستان بیجار نیز با توجه به گستردگی مناطق روستایی و ضرورت نظارت بر منابع و تأسیسات آبرسانی، همکاری نیروهای بهداشتی و آبداران اهمیت ویژه‌ای دارد، شناسایی به‌موقع مشکلات احتمالی، رعایت استانداردهای بهداشتی و انتقال سریع اطلاعات میان دستگاه‌های مسئول، از جمله اقداماتی است که می‌تواند مانع شکل‌گیری مخاطرات بهداشتی شود.

مدیر شبکه بهداشت و درمان بیجار با اشاره به اینکه آب سالم چه جایگاهی در حفظ سلامت عمومی دارد و چرا نظارت بر آن باید به‌صورت مستمر انجام شود، توضیح داد: سلامت آب آشامیدنی ارتباط مستقیمی با سلامت جامعه دارد و هرگونه آلودگی در منابع تأمین یا شبکه انتقال و توزیع آب می‌تواند زمینه‌ساز بروز بیماری‌های مختلف شود، به همین دلیل، موضوع آب سالم از اولویت‌های مهم نظام سلامت است و نمی‌توان نظارت بر آن را به مقاطع زمانی خاص محدود کرد.

وی افزود: آنچه اهمیت دارد، اطمینان از سلامت آب در تمام مراحل تأمین تا مصرف است. این موضوع مستلزم انجام منظم بررسی‌های بهداشتی، شناسایی عوامل خطر و پیگیری مواردی است که ممکن است کیفیت آب را تحت تأثیر قرار دهد.

عباس‌پناه گفت: هیچ دستگاهی به‌تنهایی نمی‌تواند تمام ابعاد سلامت آب آشامیدنی را مدیریت کند، اداره آب و فاضلاب در حوزه تأمین، انتقال و توزیع آب مسئولیت‌های مشخصی دارد و مجموعه بهداشت و درمان نیز وظیفه نظارت بر شاخص‌های بهداشتی و شناسایی مخاطرات سلامت را بر عهده دارد.

وی افزود: از سوی دیگر، بهورزان و آبداران به دلیل حضور مستمر در روستاها و آشنایی با شرایط محلی، می‌توانند نقش مؤثری در انتقال اطلاعات و شناسایی مشکلات احتمالی ایفا کنند، بنابراین، هرچه ارتباط این نیروها منسجم‌تر باشد، امکان واکنش سریع‌تر به مشکلات و جلوگیری از گسترش مخاطرات افزایش می‌یابد.

مدیر شبکه بهداشت و درمان بیجار با اشاره به نقش بهورزان و بازرسان بهداشت محیط در حفاظت از کیفیت آب، تاکید کرد: این نیروها در خط مقدم مراقبت‌های بهداشتی قرار دارند و ارتباط مستقیم با محیط زندگی مردم دارند، بهورزان با شناختی که از وضعیت روستاها و خانوارها دارند، می‌توانند موارد غیرعادی و مشکلات احتمالی را شناسایی و گزارش کنند.

وی ادامه داد: بازرسان بهداشت محیط نیز با بررسی شرایط بهداشتی منابع، مخازن و شبکه‌های توزیع آب، در شناسایی عوامل تهدیدکننده سلامت نقش دارند، البته این اقدامات زمانی اثربخش خواهد بود که گزارش‌ها به‌موقع ثبت شوند و دستگاه مسئول نیز برای رفع مشکل اقدام عملی انجام دهد.

عباس‌پناه با اشاره به اینکه رعایت اصول بهداشتی در نگهداری مخازن ذخیره آب، مراقبت از شبکه‌های انتقال و توزیع، جلوگیری از ورود عوامل آلاینده و توجه به وضعیت بهداشتی منابع تأمین آب، از جمله مواردی است که باید با حساسیت دنبال شود، تشریح کرد: هرگونه تغییر مشکوک در وضعیت آب یا مشاهده مشکل در تأسیسات آبرسانی باید بدون تأخیر به مجموعه‌های مسئول اطلاع داده شود، تأخیر در گزارش‌دهی ممکن است فرصت پیشگیری را از بین ببرد؛ در حالی که شناسایی زودهنگام مشکل، امکان کنترل و رفع آن را فراهم می‌کند.

وی افزود: آموزش عمومی می‌تواند در کاهش بیماری‌های منتقله از آب تأثیرگذار باشد، آموزش یکی از مؤثرترین ابزارهای پیشگیری است که مردم باید بدانند که سلامت آب فقط به مرحله تولید و توزیع محدود نمی‌شود و نحوه نگهداری و مصرف آن در منازل نیز اهمیت دارد.

مدیر شبکه بهداشت و درمان بیجار توضیح داد: نگهداری آب در ظروف تمیز و دربسته، رعایت اصول بهداشتی هنگام ذخیره‌سازی آب در شرایط اضطراری و توجه به توصیه‌های کارشناسان بهداشت، می‌تواند از بروز بسیاری از مشکلات جلوگیری کند، گاهی یک آموزش ساده اما صحیح می‌تواند مانع ابتلای افراد به بیماری شود و هزینه‌های ناشی از درمان و مراقبت‌های پزشکی را کاهش دهد، به همین دلیل ارتقای آگاهی خانواده‌ها باید در کنار نظارت‌های تخصصی مورد توجه قرار گیرد.

وی ادامه داد: ضروری است ارتباط میان بهورزان، آبداران و کارشناسان بهداشت محیط به‌صورت منظم برقرار باشد و اطلاعات مربوط به وضعیت منابع و تأسیسات آبرسانی به شکل دقیق تبادل شود، همچنین باید مسیر مشخصی برای گزارش مشکلات، بررسی موارد مشکوک و پیگیری اقدامات اصلاحی وجود داشته باشد، در چنین شرایطی اگر مسئله‌ای در یک منطقه شناسایی شود، دستگاه‌های مرتبط می‌توانند پیش از تبدیل شدن آن به یک مشکل گسترده بهداشتی، برای کنترل آن اقدام کنند.

عباس‌پناه اظهارکرد: انتظار ما این است که همه دستگاه‌های مرتبط، سلامت آب آشامیدنی را به‌عنوان یک مسئولیت مشترک و اولویت جدی در برنامه‌های اجرایی خود دنبال کنند، همکاری بین‌بخشی نباید صرفاً به برگزاری جلسات محدود شود، بلکه باید در قالب اقدامات میدانی، نظارت مستمر، تبادل اطلاعات و رفع به‌موقع نواقص نمود پیدا کند.

وی افزود: سلامت مردم موضوعی نیست که بتوان در آن نسبت به مسئولیت‌ها بی‌تفاوت بود، هر دستگاه باید وظایف خود را به‌درستی انجام دهد و در صورت مشاهده مشکل، با سرعت و حساسیت لازم وارد عمل شود، پیشگیری از بیماری‌های منتقله از آب، نیازمند مجموعه‌ای از اقدامات هماهنگ شامل نظارت تخصصی، آموزش عمومی و مسئولیت‌پذیری دستگاه‌های اجرایی است و با تقویت این همکاری‌ها می‌توان از سلامت شهروندان و به‌ویژه ساکنان مناطق روستایی بهتر صیانت کرد.