شرح و گزارش کامل
به گزارش پایگاه خبری آوانا خبر به نقل از پایگاه خبری تحلیلی کردتودی؛
قریب به سه سال محرومیت از خدمات تلفن ثابت، مردم سرنجیانه دهگلان می‌پرسند وقتی ارتباط تلفنی برقرار نیست، چرا هزینه آن باید از جیب مشترکان پرداخت شود و کدام دستگاه مسئول پایان‌دادن به این وضعیت است؟
به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی کرد امروز، مردم برای دریافت خدمات عمومی هزینه می‌پردازند، اما انتظار دارند در مقابل، خدمتی متناسب با هزینه پرداختی دریافت کنند، حالا در روستای سرنجیانه شهرستان دهگلان، پرسشی جدی مطرح است: وقتی اهالی می‌گویند نزدیک به سه سال است از خدمات تلفن ثابت محروم‌اند، چرا همچنان باید با هزینه‌های مرتبط با این خطوط روبه‌رو باشند؟
تلفن‌های خاموش سرنجیانه، قبض‌ها همچنان پابرجا
مطالبه‌ای که به گفته ساکنان بارها به گوش مسئولان شهرستان، بخشداری بلبان‌آباد، دهیاری و اداره مخابرات رسیده، هنوز به نتیجه مطلوب نرسیده است، موضوع فقط چند رشته سیم سرقت‌شده نیست، مسئله اصلی، تداوم محرومیت ارتباطی مردم و ضرورت پاسخ‌گویی دستگاه‌هایی است که هرکدام در این ماجرا مسئولیت یا نقشی دارند.
سه سال مطالبه، چرا مشکل همچنان پابرجاست؟
به گفته اهالی، سرقت کابل‌ها و سیم‌های تلفن ثابت در سال‌های گذشته موجب اختلال در ارتباط تلفنی روستا شده و باوجود پیگیری‌های مکرر، مشکل به‌صورت پایدار برطرف نشده است.
ابراهیم مفاخری، از اهالی روستای سرنجیانه، با انتقاد از وضعیت موجود می‌گوید: مردم طی این مدت بارها موضوع را پیگیری کرده‌اند، اما همچنان از پاسخ روشن و راهکاری عملی برای بازگشت خدمات تلفن ثابت رضایت ندارند.
پرسش اساسی اینجاست که اگر سرقت کابل‌ها عامل اصلی قطع ارتباط است، چه برنامه‌ای برای جلوگیری از تکرار سرقت و بازسازی شبکه وجود دارد؟ آیا صرف اشاره به سرقت‌های مکرر می‌تواند توجیهی برای تداوم محرومیت یک روستا از خدمات ارتباطی باشد؟
طبیعی است که سرقت تجهیزات مخابراتی خسارت‌بار باشد، اما مقابله با این وضعیت نیازمند برنامه‌ای مشخص برای حفاظت از زیرساخت‌ها، پیگیری قانونی سرقت‌ها و تعیین تکلیف شبکه آسیب‌دیده است، برنامه‌ای که مردم سرنجیانه می‌گویند تاکنون نتیجه ملموسی از آن ندیده‌اند.
قبض برای خدماتی که ارائه نمی‌شود؟
یکی از مهم‌ترین محورهای اعتراض اهالی، هزینه‌های تلفن ثابت در شرایطی است که به گفته آنان، امکان استفاده از خطوطشان وجود ندارد.
مفاخری با طرح این پرسش که چرا مشترکان باید برای خطی که از آن استفاده نمی‌کنند هزینه بپردازند، خواستار شفاف‌سازی اداره مخابرات درباره مبنای صدور قبض‌ها و نحوه محاسبه آبونمان شده است.
این مطالبه نیازمند پاسخی روشن و مستند از سوی مخابرات است: هزینه‌های درج‌شده در قبض‌ها دقیقاً بابت چه خدماتی دریافت می‌شوند؟ در دوره‌ای که خط به دلیل خرابی شبکه یا سرقت کابل‌ها خارج از دسترس بوده، وضعیت محاسبه هزینه ثابت مشترک چگونه تعیین می‌شود؟ آیا امکان بررسی و اصلاح صورت‌حساب مشترکانی که از خدمات محروم بوده‌اند وجود دارد؟
پاسخ به این پرسش‌ها اهمیت زیادی دارد، زیرا مردم حق دارند از مبنای دریافت هزینه‌ها اطلاع داشته باشند و در صورت وجود مغایرت، مسیر مشخصی برای اعتراض و رسیدگی در اختیارشان باشد.
وعده تماس رایگان، اما پرسش اصلی همچنان بی‌پاسخ
به گفته اهالی، مخابرات از خردادماه سال جاری درباره رایگان شدن تماس‌های تلفن ثابت با تلفن ثابت اطلاع‌رسانی کرده است، بااین‌حال، آنان معتقدند چنین امکانی برای مشترکی که اساساً خط تلفنش کار نمی‌کند، عملاً فایده‌ای ندارد.
همچنین مفاخری از هزینه‌ای در حدود ۸۰۰ هزار ریال برای آبونمان سخن گفته است، رقمی که لازم است مبنا، دوره محاسبه و نوع تعرفه آن از سوی مخابرات مشخص شود.
مسئله در اینجا صرفاً میزان قبض نیست، بلکه نسبت میان هزینه و خدمت دریافتی است، اگر مشترکی به دلیل خرابی شبکه امکان استفاده از تلفن ثابت را نداشته باشد، مخابرات باید وضعیت صورت‌حساب او را روشن کند و درباره امکان تعلیق، تعدیل یا بازبینی هزینه‌ها مطابق مقررات توضیح دهد.
البته تعیین غیرقانونی بودن دریافت هر هزینه، بدون بررسی تعرفه‌ها و مقررات مربوط، ممکن نیست، اما همین ابهام، ضرورت پاسخ‌گویی شفاف و رسیدگی موردی به اعتراض مشترکان را دوچندان می‌کند.
سرقت کابل‌ها، مسئولیت پیشگیری و بازسازی با کیست؟
مفاخری مدعی است حدود دو سال پیش، اهالی به‌صورت خودجوش فردی را که به سرقت سیم‌های تلفن مظنون بودند، شناسایی و به دهیار تحویل داده‌اند، اما به گفته او، چند روز بعد همان فرد را در روستا مشاهده کرده‌اند.
این روایت، ادعای یکی از اهالی است و برای روشن‌شدن ابعاد آن، بررسی مستندات و توضیحات مراجع مسئول ضرورت دارد، بااین‌حال، اصل موضوع پرسشی مهم را پیش می‌کشد: سرقت تجهیزات ارتباطی چگونه پیگیری شده و برای جلوگیری از تکرار آن چه اقداماتی انجام‌گرفته است؟
اهالی همچنین از عملکرد دهیاری انتقاد دارند و معتقدند در پیگیری این مطالبه، حمایت مؤثری دریافت نکرده‌اند، در مقابل، تعیین دقیق حدود مسئولیت دهیاری، مخابرات و دیگر نهادها مستلزم شنیدن توضیحات رسمی آنان است، آنچه نباید در میان این اختلاف‌ها گم شود، حق مردم برای دسترسی به خدمات ارتباطی و برخورداری از پاسخ روشن درباره وضعیت زیرساخت‌های روستاست.
مسئولان شهرستان چه زمانی پاسخ خواهند داد؟
به گفته اهالی، در پی تماس‌های مکرر، نیروهای مخابرات به روستا مراجعه کرده‌اند، اما مشکل خطوط برطرف نشده است، آنان همچنین مدعی‌اند در آخرین مراجعه، سیم‌های باقی‌مانده جمع‌آوری شده و از آن زمان، پیگیری میدانی مؤثری مشاهده نکرده‌اند.
این ادعاها نیازمند بررسی و دریافت پاسخ رسمی از اداره مخابرات دهگلان است، خبرنگار نیز برای پیگیری موضوع با آزاد حکمت، مدیرکل مخابرات استان کردستان، تماس گرفته، اما بنا بر روایت ارائه‌شده، پاسخی دریافت نکرده است.
اکنون انتظار می‌رود مخابرات درباره زمان بازسازی شبکه، برنامه پیشگیری از سرقت مجدد، وضعیت صورت‌حساب مشترکان و سازوکار رسیدگی به شکایت‌های مردم توضیح دهد، فرمانداری دهگلان و بخشداری بلبان‌آباد نیز می‌توانند با پیگیری موضوع، زمینه هماهنگی دستگاه‌های مرتبط و تعیین تکلیف این مطالبه را فراهم کنند.
مردم پاسخ می‌خواهند، نه توجیه تکراری
مطالبه اهالی سرنجیانه روشن است، مردم بازگشت خدمات تلفن ثابت، تعیین تکلیف هزینه‌های دوره محرومیت و ارائه برنامه‌ای مشخص برای جلوگیری از تکرار سرقت کابل‌ها را خواستار هستند، اکنون نوبت مسئولان است که به‌جای باقی‌ماندن مسئله در چرخه پیگیری‌های بی‌نتیجه، با اعلام موضع رسمی و ارائه زمان‌بندی عملی، به نگرانی مردم پاسخ دهند، وقتی مردم هزینه می‌پردازند، حق دارند بدانند چه خدمتی دریافت می‌کنند و چه زمانی مشکلشان برطرف خواهد شد.
💬 دیدگاه‌ها و نظرات مخاطبان
۰ نظر ثبت‌شده