نان حرام و آهنربای گناه؛ تحلیل یک روایت عرفانی از تأثیر لقمه بر سرنوشت روحانی انسان

به گزارش پایگاه خبری آوانا خبر به نقل از پایگاه خبری راه دانا کردستان؛

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ اگر پنبه کنار آهنربا باشد، آهنربا کششی نسبت به پنبه ندارد، اما اگر براده آهن را درون پنبه بگذارید، در این حالت پنبه به سمت آهنربا کشیده می‌شود. در اینجا خود پنبه جذب نمی‌شود، بلکه براده‌های آهن به سمت آن کشیده می‌شوند. معصیت‌ها مثل آهنربا، نان حرام مانند آهن و انسان مثل پنبه است. وقتی که انسان گوشتش از نان حرام روئیده باشد، نمی‌تواند از کنار معصیت‌ها بگذرد. وقتی از کنار معصیت رد می‌شود، مجذوب آن می‌شود. این خاصیت درونی لقمه حرام است. اما اگر لقمه صددرصد حلال باشد، از کنار عبادات که می‌گذرد، عبادات او را جذب می‌کنند.

پیامبر خدا(ص) در بیانی می‌فرمایند: ای پسر مسعود! حرام نخور، حرام نپوش، از راه حرام زن مگیر و نافرمانی خدا نکن؛ چرا که خداوند متعال به ابلیس می‌فرماید: «و با بانگ خود، هر که را می‌توانی، از جای برکَن و با سوارگانت و پیادگانت بر آنان بتاز و در اموال و فرزندان آنان شریک شو و به آنان وعده بده و شیطان، جز فریبْ وعده‌شان نمی‌دهد» .

طبق نقل در تفسیر العیاشی، محمّد بن مسلم می‌گوید: از امام باقر(ع) درباره شریک شدن شیطان پرسیدم؛ یعنی «سخن خداوند که فرمود: «و در اموال و اولاد آنان شریک شو». امام فرمود: آنچه از مال حرام به وجود آید، شریک شیطان است. گاه شیطان همراه مرد است تا این که آمیزش کند. از این رو اگر مال او حرام باشد، فرزند از نطفه شیطان و نطفه مرد خواهد بود» .

تفسیر العیّاشی همچنین از امام باقر(ع) یا امام صادق(ع) آورده است: همتای شیطان فرزندی است که از مال حرام به وجود آید. چنین فرزندی در واقع از مشارکت شیطان متولّد شده است. اگر مال، حرام باشد، او همراه مرد خواهد بود تا این که آمیزش کند و از این رو، نطفه‌اش با نطفه مرد می‌آمیزد. هر دو (نطفه) با هم آمیخته هستند. گاهی فرزند از یک نطفه آفریده می‌شود و گاهی از هر دو با هم.

امام صادق(ع) در بیان دیگری می‌فرمایند: اثر درآمد حرام، در نسل آشکار می‌شود.