روایت یک روز متفاوت در خیابان‌های کردستان

به گزارش پایگاه خبری آوانا خبر به نقل از خبرگزاري مارس گستان کردستان؛

صبح ۱۳ آبان، میدان آزادی سنندج پیش از آنکه به نقطه آغاز راهپیمایی تبدیل شود، به محل تلاقی خاطره‌ها و نسل‌ها بدل شده بود. پرچم‌های سه‌رنگ ایران در دست مردم به حرکت درآمده بود و خیابان‌هایی که هر روز محل رفت‌وآمد شهروندان هستند، این‌بار رنگ اجتماع و همبستگی به خود گرفته بودند. پیر و جوان، زن و مرد، دانش‌آموز و خانواده‌ها، کنار یکدیگر آمده بودند تا در سالروز ۱۳ آبان، صدای خود را به گوش دیگران برسانند.

با آغاز مراسم، میدان آزادی به صحنه طنین شعارهایی تبدیل شد که از گوشه‌وکنار جمعیت شنیده می‌شد. «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» در میان جمعیت تکرار می‌شد و پرچم‌های ایران در امتداد مسیر راهپیمایی به حرکت درمی‌آمد. شعارها، تصاویر شهدا و دست‌نوشته‌های مردم، هرکدام بخشی از روایت این روز را شکل می‌دادند.

در میان جمعیت، حضور دانش‌آموزان جلوه دیگری داشت. نوجوانانی که با پرچم‌های کوچک ایران در کنار خانواده‌ها و معلمان خود قدم برمی‌داشتند، در روزی به میدان آمده بودند که نام دانش‌آموز با خاطره شهادت و ایستادگی پیوند خورده است.

برای آنان، یاد شهدای مدرسه شجره طیبه میناب تنها یک خبر تلخ یا تصویری در رسانه‌ها نبود؛ روایتی از هم‌سن‌وسالانی بود که در محیطی که باید محل آموزش، بازی و ساختن آینده می‌بود، جان خود را از دست دادند. در کنار نام شهدای میناب، یاد دو دانش‌آموز شهید کردستان، شهیده فریماه مفاخری و شهید ماهان زارعی نیز در فضای این راهپیمایی حضور داشت؛ نام‌هایی که برای مردم استان یادآور داغی نزدیک و فراموش‌نشدنی است.

این هم‌نشینی نام شهدا با حضور نسل نوجوان، تصویری معنادار از ۱۳ آبان امسال ساخته بود؛ نسلی که شاید روزهای نخست انقلاب را تجربه نکرده باشد، اما امروز با یاد هم‌نسلان شهید خود در خیابان‌ها قدم می‌زند و نسبت به سرنوشت کشورش احساس مسئولیت می‌کند.

۱۳ آبان در تاریخ ایران، تنها یک روز با مناسبت‌های متعدد نیست. این روز با تبعید امام خمینی(ره) در سال ۱۳۴۳، شهادت دانش‌آموزان در سال ۱۳۵۷ و تسخیر لانه جاسوسی آمریکا در سال ۱۳۵۸ پیوند خورده و به نمادی از استقلال‌خواهی و مبارزه با استکبار تبدیل شده است. حضور مردم در راهپیمایی امسال نیز در امتداد همین حافظه تاریخی معنا پیدا می‌کرد؛ حافظه‌ای که در آن استقلال، عزت و حق تعیین سرنوشت، جایگاهی محوری دارد.

با حرکت جمعیت از میدان آزادی به سمت پیاده‌راه فردوسی و میدان انقلاب، صدای شعارها در طول مسیر ادامه یافت. گروه‌های مختلف مردم در کنار یکدیگر حرکت می‌کردند؛ کودکانی که دست در دست والدین خود داشتند، جوانانی که پرچم ایران را بالا گرفته بودند و سالمندانی که خاطرات سال‌های گذشته را با خود مرور می‌کردند. تفاوت سن، شغل و تجربه زندگی، در این مسیر مانعی برای حضور مشترک نشده بود.

در این میان، آنچه بیش از هر چیز به چشم می‌آمد، تنوع اجتماعی جمعیت بود. مردم با پیشینه‌های قومی، مذهبی و فرهنگی گوناگون، در یک اجتماع کنار هم قرار گرفته بودند. کردستان با همه تنوع و رنگارنگی اجتماعی خود، بار دیگر تصویری از همبستگی ملی را به نمایش گذاشت؛ تصویری که در آن، دفاع از سرزمین و امنیت کشور موضوعی مشترک میان همه حاضران بود.

شعارهای ضد استکباری در این راهپیمایی، بازتاب موضع مردم در برابر سیاست‌های آمریکا و جنایات رژیم صهیونیستی بود. برای شرکت‌کنندگان، یاد شهدای میناب و دیگر قربانیان جنگ، با مخالفت با تجاوز و هدف قرار گرفتن غیرنظامیان گره خورده بود. پرچم‌هایی که در دست مردم حرکت می‌کرد، در کنار تصاویر شهدا، پیام روشنی از تعلق خاطر به ایران و حساسیت نسبت به سرنوشت آن داشت.

البته حضور در چنین مراسمی به معنای نادیده گرفتن مسائل و مشکلات روزمره جامعه نیست. مردم در کنار تأکید بر امنیت و استقلال کشور، همچنان مطالبات اقتصادی و اجتماعی دارند و انتظار دارند مسئولان برای بهبود وضعیت معیشت، تقویت عدالت، افزایش فرصت‌های شغلی و رفع مشکلات زندگی تلاش بیشتری داشته باشند. همبستگی ملی زمانی استحکام بیشتری پیدا می‌کند که صدای مردم شنیده شود و اعتماد عمومی با پاسخگویی و عملکرد مؤثر مسئولان تقویت شود.

راهپیمایی ۱۳ آبان در سنندج، با حرکت جمعیت در مسیر میدان آزادی، پیاده‌راه فردوسی و میدان انقلاب، صحنه‌ای از حضور نسل‌های مختلف مردم را رقم زد؛ حضوری که در آن، یاد شهدا، استقلال‌خواهی و دفاع از تمامیت ارضی کشور در کنار یکدیگر قرار گرفتند.

خیابان‌ها پس از پایان مراسم آرام‌آرام به جریان عادی زندگی بازگشتند، اما آنچه از این روز در ذهن باقی می‌ماند، فقط تصاویر پرچم‌ها و جمعیت نیست؛ تصویر دانش‌آموزانی است که به یاد هم‌نسلان شهید خود آمده بودند، خانواده‌هایی که فرزندانشان را در کنار خود داشتند و مردمی که با وجود تفاوت دیدگاه‌ها، درباره اهمیت ایران و آینده آن احساس مسئولیت مشترک می‌کردند.

۱۳ آبان امسال در کردستان، از داغ میناب آغاز شد و به فریاد استقلال و همبستگی رسید؛ روایتی که نشان داد یاد شهدا همچنان در حافظه مردم زنده است و نام ایران، فراتر از یک جغرافیا، نقطه اتصال نسل‌ها و بخش مهمی از هویت مشترک آنان باقی مانده است.