۱۰۰ زن روستایی و یک رؤیای بزرگ جهانی

به گزارش پایگاه خبری آوانا خبر به نقل از خبرگزاری فارس استان کردستان؛

کارآفرینی همیشه از کارخانه و سرمایه‌های میلیاردی آغاز نمی‌شود، گاهی نقطه شروع آن چند زن روستایی هستند، بانویی روستایی که صندوق‌های خرد را به مسیر تولید، تعاونی و بازار پیوند زد و حالا یکی از دو نماینده منتخب زنان کارآفرین ایران برای معرفی به سازمان بین‌المللی سیرداپ است.

فریبا جامه‌دوزان مقدم سال‌هاست در کنار زنان روستای قروچای دهگلان ایستاده و تلاش کرده پول‌های خرد، مهارت‌های محلی و توان زنان روستا را به یک مسیر پایدار برای اشتغال و تولید تبدیل کند.

حالا بعد از سال‌ها تلاش، نام این بانوی روستایی از قروچای دهگلان به سطحی فراتر از استان رسیده است، به‌عنوان یکی از دو نماینده منتخب بانوان کارآفرین جمهوری اسلامی ایران برای معرفی به سازمان بین‌المللی سیرداپ (CIRDAP) انتخاب شده است.

اما پشت این عنوان، داستانی طولانی از سال‌ها کار، پیگیری، آموزش، آزمون و خطا و مهم‌تر از همه، اعتماد زنان یک روستا به توانایی‌های خودشان قرار دارد.

فریبا مسئولیت چهار صندوق اعتبارات خرد زنان روستای قروچای را برعهده دارد، چهار صندوق که هرکدام با اعضای خود شکل گرفته‌اند و تلاش کرده‌اند از ظرفیت پس‌اندازهای کوچک برای ایجاد فرصت‌های اقتصادی استفاده کنند.

به گفته وی، این چهار صندوق در مجموع ۱۰۰ نفر عضو دارد و حدود ۲۰۰ میلیون تومان سپرده از زنان روستا جمع‌آوری کرده‌اند.

اما ماجرا همین‌جا متوقف نشده است، با استفاده از ظرفیت صندوق کارآفرینی امید، حدود یک میلیارد تومان تسهیلات برای زنان عضو صندوق‌ها دریافت شده که به‌صورت خرد در اختیار اعضا قرار گرفته است.

جامه‌دوزان مقدم همچنین از عضویت صندوق‌های زنان روستا در صندوق توسعه زنان استان خبر می‌دهد، مجموعه‌ای که در آن حدود ۳۲۰ میلیون تومان سرمایه‌گذاری و سهام برای اعضا انجام شده و طی چند مرحله نیز تسهیلات خرد دریافت کرده‌اند.

این اعداد شاید در برابر سرمایه‌های بزرگ صنعتی کوچک به نظر برسند، اما برای زنانی که کار را از پس‌اندازهای خرد آغاز کرده‌اند، هر رقم بخشی از یک مسیر بزرگ‌تر است، مسیری که مقصد آن استقلال اقتصادی و اشتغال پایدار است.

در قروچای، فعالیت اقتصادی زنان فقط به دریافت تسهیلات ختم نشده است، فرآوری و بسته‌بندی محصولات کشاورزی، سبزی خشک‌کنی، سبزی خردکنی، فرشبافی و دیگر فعالیت‌های مرتبط با ظرفیت‌های روستا، بخشی از فعالیت‌هایی است که زنان این منطقه دنبال می‌کنند.

جامه‌دوزان مقدم می‌گوید: زنان عضو صندوق‌ها حالا به این نتیجه رسیده‌اند که برای ادامه مسیر باید یک گام بزرگ‌تر بردارند، تعاونی تشکیل دهند و از فعالیت‌های خرد به سمت تولید سازمان‌یافته عبور کنند. برای همین، طرح توجیهی و طرح صنعتی آماده شده و قرار است در آینده نزدیک فعالیت تولیدی تعاونی نیز آغاز شود.

اینجا همان جایی است که یک صندوق کوچک می‌تواند تبدیل به نقطه شروع یک زنجیره اقتصادی شود، زنجیره‌ای که از تولید مواد اولیه در روستا آغاز می‌شود و قرار است به فرآوری، بسته‌بندی و بازار برسد.

اما برای فهمیدن امروز این بانوی کارآفرین، باید کمی به عقب برگشت؛ به سال ۱۳۷۳. تعاونی زنان روستایی قروچای از همان سال فعالیت خود را آغاز کرد و طی سال‌های بعد، قدم‌های دیگری برای توسعه برداشت.

جامه‌دوزان مقدم می‌گوید: در سال ۱۳۷۶ زمین مورد نیاز برای توسعه فعالیت تعاونی خریداری شد و در ادامه، ساختمان و تأسیسات آن در زمینی به مساحت ۳۸۰ مترمربع ایجاد شد.

حالا این مجموعه، ساختمان دارد، تجهیزات دارد، مجوز دارد و مهم‌تر از همه، تجربه‌ای چندین‌ساله پشت آن قرار گرفته است.

تعاونی زنان روستایی قروچای با دریافت مجوز تأسیس صنایع تبدیلی در زمینه فرآوری انواع سبزیجات، میوه‌جات و ادویه‌جات، مسیر تازه‌ای را برای توسعه فعالیت‌های خود باز کرده است.

در فضای کار این بانوان، دستگاه‌ها یکی پس از دیگری داستانی از عبور یک محصول روستایی از شکل خام به محصول فرآوری‌شده را روایت می‌کنند.

دستگاه سبزی خردکن، سبزی سرخ‌کن، رب‌گیر و تجهیزات مربوط به فرآوری و بسته‌بندی محصولات، بخشی از این مجموعه است.

اما هدف تنها تولید نیست؛ هدف، ارزش‌آفرینی برای محصولی است که در خود روستا تولید می‌شود، قرار است با توسعه فعالیت تعاونی و ورود تجهیزات صنعتی و به‌روز، فرآوری محصولات با شکل و استاندارد مناسب‌تری انجام شود.

جامه‌دوزان مقدم می‌گوید: برای ادامه این مسیر، پیگیری دریافت نشان سلامت و پروانه بهره‌برداری نیز در دستور کار قرار گرفته و لوگوی مجموعه نیز ثبت شده است.

این یعنی محصولی که شاید روزی در گوشه یک خانه روستایی تولید می‌شد، حالا قرار است مسیر خود را به سمت بازار رسمی و رقابتی طی کند.

تولید زمانی می‌تواند به اشتغال پایدار تبدیل شود که برای محصول، بازار وجود داشته باشد که بانوان قروچای نیز این بخش از مسیر را فراموش نکرده‌اند. آنها در نمایشگاه‌های مختلف حضور پیدا کرده‌ و محصولات خود را در بازارهای محلی و نمایشگاه‌ها عرضه می‌کنند.

یک غرفه در روستا بازار سنندج نیز برای عرضه محصولات زنان صندوق‌های استان در نظر گرفته شده تا محصولات تولیدشده از کارگاه‌های کوچک روستایی، فرصت بیشتری برای دیده‌شدن و فروش داشته باشند.

برای این بانوان، نمایشگاه فرصتی است برای شناخت بازار، دریافت بازخورد مشتری و پیدا کردن مسیرهای تازه برای توسعه تولید.

فرشبافی، فرآوری محصولات کشاورزی، بسته‌بندی، سبزی خشک‌کنی و سبزی خردکنی بخشی از فعالیت‌هایی است که بانوان قروچاب دنبال می‌کنند.

همین تنوع نشان می‌دهد ظرفیت اقتصادی روستا فقط در زمین‌های کشاورزی یا دامداری خلاصه نمی‌شود؛ گاهی بخشی از مهم‌ترین ظرفیت‌های یک روستا در مهارت‌ها و توان زنانی نهفته است که سال‌ها در کنار خانواده و جامعه خود کار کرده‌اند اما کمتر دیده شده‌اند.

این بانوی کارآفرین تلاش کرده است این توان پراکنده را کنار هم قرار دهد؛ زنان را در قالب صندوق‌ها گرد هم آورد، سرمایه‌های کوچکشان را به حرکت درآورد و سپس آنها را به سمت تعاونی و تولید هدایت کند.

حالا نتیجه سال‌ها فعالیت، خود را در اتفاقی تازه نشان داده است. فریبا جامه‌دوزان مقدم به‌عنوان یکی از دو نماینده منتخب بانوان کارآفرین جمهوری اسلامی ایران برای معرفی به سازمان بین‌المللی سیرداپ (CIRDAP) انتخاب شده است.

این انتخاب، قروچای را از یک روستا در شهرستان دهگلان به نقطه‌ای برای روایت توانمندی زنان روستایی تبدیل کرده است. بانویی که کار خود را با صندوق‌های خرد و پس‌اندازهای کوچک زنان آغاز کرده، حالا داستانی برای گفتن در سطحی فراتر از مرزهای استان دارد؛ داستان اینکه چگونه می‌توان از دل ظرفیت‌های محدود روستا، فرصت ساخت.

برای او این انتخاب شاید حتی آغاز مرحله‌ای تازه باشد، مرحله‌ای که قرار است تجربه زنان قروچای را بیشتر معرفی کند و نشان دهد کارآفرینی روستایی فقط یک فعالیت اقتصادی نیست؛ راهی برای ماندگاری جمعیت، تقویت اقتصاد محلی و باور به توانمندی زنان است.

جامه‌دوزان مقدم و زنان همراهش حالا چشم به مرحله بعدی دوخته‌اند، توسعه تعاونی، راه‌اندازی خط تولید، تکمیل مجوزها، خرید تجهیزات جدید و ورود جدی‌تر به بازار.

قرار است بخشی از تجهیزات جدید و صنعتی که سفارش داده شده، در تعاونی مستقر شود تا فعالیت‌ها از شکل خدماتی و خرد به سمت تولید صنعتی و استاندارد حرکت کند.

این بانوان حالا دیگر به این فکر می‌کنند که چگونه تولید کنند، چگونه استانداردهای لازم را به دست آورند و چگونه محصولشان را به بازار برسانند.

و شاید مهم‌تر از همه، آنها می‌خواهند نشان دهند که یک روستا می‌تواند فقط مصرف‌کننده نباشد؛ می‌تواند تولید کند، برند داشته باشد و برای زنان خود فرصت شغلی بسازد.

قصه فریبا جامه‌دوزان مقدم را نمی‌توان فقط با عدد یک میلیارد تومان تسهیلات، ۳۲۰ میلیون تومان سرمایه یا چند دستگاه صنعتی روایت کرد، سرمایه اصلی این داستان، اعتماد است؛ اعتماد چند زن روستایی به یکدیگر و اعتماد به اینکه حتی پس‌اندازهای کوچک هم اگر کنار هم قرار بگیرند، می‌توانند آغاز یک اتفاق بزرگ باشند.

قروچای امروز روایت زنانی است که تصمیم گرفته‌اند سهم خود را از اقتصاد روستا خودشان بسازند.

از سال ۱۳۷۳ تا امروز، راهی طولانی طی شده است؛ از صندوق‌های کوچک و پس‌اندازهای خرد تا تعاونی، صنایع تبدیلی، نمایشگاه، بازارچه و حالا انتخاب یکی از بانوان این روستا به‌عنوان یکی از دو نماینده منتخب بانوان کارآفرین ایران برای معرفی به یک سازمان بین‌المللی.

شاید بزرگ‌ترین دستاورد فریبا جامه‌دوزان مقدم نه یک دستگاه صنعتی باشد و نه حتی یک کارگاه؛ بزرگ‌ترین دستاورد او این است که به زنان یک روستا نشان داده می‌توان از «چند سکه پس‌انداز» شروع کرد و به رؤیای «تولید و کارآفرینی» رسید.

در قروچای، ۱۰۰ زن، ۱۰۰ تجربه، ۱۰۰ توانایی و ۱۰۰ امید برای ساختن آینده‌ای بهتر در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند و حالا در این روستا، صدای دستگاه‌ها فقط صدای تولید نیست؛ صدای زنانی است که آرام‌آرام ثابت می‌کنند برای ساختن آینده یک روستا، گاهی کافی است یک نفر جرأت کند اولین قدم را بردارد.